Dinsdag dichtdag #016


Zelfportret

Haar hoofd was als een klein orkest

En zij was daar de dirigente

Ze volgde de partituur en danste

Met haar beweging alle maten af

Een enkeling luisterde naar haar symfonie

Ze telde af

Knipperde met haar bruine ogen

En het was voorbij

Ze droomde

De muziek speelde door

Met haar pen dirigeerde ze de woorden

Met haar lach dirigeerde ze de mensen

In haar hoofd klonk nooit een staande ovatie

Geen applaus en geen gejuich

Maar ze lachte

En hij zei

Dat dat het mooiste was

Wat hij ooit had gehoord

Haar volgende aria klonk

Door een andere zaal

(17-08-2017)

#dinsdagdichtdag #gedicht #ikje

0 keer bekeken