'Mevrouw, wat is evangelie?'


De leerlingen van mijn gymnasium 2 klas waren rustig bezig met hun toets. Ze hadden zich voldoende voorbereid en ik wist zelf ook dat de toets niet te moeilijk was. Een groot deel van de woorden die ze moesten spellen en vervoegen hadden ze al gehad bij hun huiswerkopdrachten, dus de leerlingen die dat netjes hadden gemaakt, konden haast niet lager dan een 8 halen. Een meisje steekt haar hand op om een vraag te stellen en ik loop naar haar toe. 'Wat is er?'

'Mevrouw, wat is evangelie?' Ze legde de klemtoon verkeerd en keek me aan alsof ik haar vroeg een Chinees woord in het meervoud te zetten in plaats van een, in mijn ogen behoorlijk normaal, Nederlands woord. Mijn antwoord: 'Evangelie. Dat is het verhaal van Jezus dat staat geschreven in de Bijbel. Het woord stond ook tussen de woorden van het huiswerk.' Een diepe zucht en wat gemompel dat leek op: 'Ja, dat weet niemand toch?' was haar reactie. Waarna ze zich weer over haar toets boog. Niet veel later stak nog een jongen uit de klas zijn hand op om dezelfde vraag te stellen. Maar liefst tien van de dertig leerlingen vroegen mij wat het woord betekende.

Het maakte me iets duidelijk, waar ik me lang niet altijd even bewust van ben, Nederland is een steeds meer seculier land. Geloven is iets dat niet meer gewoon is als je buiten de veilige Christelijke bubbel treed. Buiten die bubbel ben ik getreden toen ik terecht kwam op mijn stageschool in het mooie Bilthoven. De school is absoluut niet religieus, naar zeggen van een collega daar zelfs 'anti-religieus'. Zo vroeg ik wat zij toch gingen doen met de kerstviering op school die was ingeroosterd in december. Want voor de soort vieringen die ik kende moest je gelovig zijn, of daar in ieder geval iets mee hebben. Er werd om mijn opmerking gelachen en gezegd dat de oprichter van de school zich had omgedraaid in zijn graf bij het horen van deze vraag. Vervolgens werd uitgelegd dat ze met het woord 'viering' bedoelde, het vieren van en niet een soort van (kerk)dienstje.

Toen ik aan een collega het verhaal vertelde over de verwarring rondom het woord evangelie bekende hij enigszins beschaamd dat hij eigenlijk ook niet wist wat het woord betekende. Ik legde het hem uit op eenzelfde manier als aan mijn leerlingen: 'Dat is het verhaal van Jezus in de Bijbel. The Gospel, ken je het Engelse woord wel?' Zijn reactie was een beetje nerveus. Hij durfde geen vragen te stellen, maar vertelde me wel over dat het op deze school niet gewoon was om over het geloof te praten. Mijn vraag of ik dan wel uit mocht komen voor mijn geloof, of vragen van leerlingen hierover zou mogen beantwoorden werd beantwoord met een: 'Natuurlijk, dat kan wel. We mogen niet discrimineren om je geloof.' Ik lachte, het was ergens logisch, maar dit was toch nieuw voor mij. Ik had niet verwacht dat ik ooit het risico zou lopen om gediscrimineerd te worden.

De verwarring was uit de lucht geholpen, maar het bleef me boeien. Vervolgens verscheen afgelopen week op mijn Facebook-tijdlijn een bericht van Gert-Jan Segers (je weet wel, die man van de Christenunie) over de secularisering van de Nederlandse maatschappij. Minder dan de helft van Nederland schaart zich onder de term 'religieus' volgens een onderzoek van het CBR en daarvan is natuurlijk slechts een deel christen. Het risico om gediscrimineerd te worden neemt toe wanneer je een minderheid wordt. Gelukkig heb ik hier zelf nog niet mee te maken gehad. Maar neem bijvoorbeeld de mensen, ook jongeren, die geen werk kunnen vinden omdat ze niet op zondag beschikbaar zijn, is dat een begin? Dat 90% van de mensen om mij heen gelovig is of bekend is met het geloof. Zo waren op mijn 21-diner 38 mooie vrienden en vriendinnen van mij aanwezig, waarvan slechts één niet mee-bad. Ik ben ontzettend dankbaar voor iedereen die er was en ook voor alle anderen die in mijn leven om mij heen staan. Het is denk ik heel goed om met mensen om je heen ook je diepere gedachtegangen over het leven te delen. Maar soms, besef je je dat je je net als dat anderen zich niet in mij en mijn geloof kunnen inleven, ik me ook niet in hen kan inleven.

Dat stukje gebrek aan inleving wordt afgebroken naarmate ik ouder word. Hoe meer mensen en situaties ik leer kennen, hoe groter mijn kennis en inleving in de wereld. Of dat mijn geloof minder sterk maakt? In tegendeel. Ik zie vaak hoe mensen worstelen met de wereld en een leegte ervaren in hun leven. Hoe iedereen alles en iedereen aan het najagen is en zichzelf steeds kwijtraakt. Dat doet verwonderen en dat doet pijn. Het maakt mijn geloof daarentegen eerder sterker en mijn besef van mijn afhankelijkheid van God groter. Ik weet wat ik zou missen en dat missen zou ik nooit willen doen. Ondertussen probeer ik te reageren op de leegte die ik zie, probeer ik het te laten vullen door liefde. Niet van mijzelf, maar van God. Wanneer dat voorop staat, zullen de gekke vragen en opmerkingen niet minder worden. Dit is ook zeker niet erg, in tegendeel. Het zijn verbindingen, vervullingen en kansen voor God om mooie dingen te gaan doen en zeggen. Ook de maatschappij nou om mij heen seculariseert, maar ik denk dat ik het aan zal kunnen.

#2018 #ikje #wereld #geloof #student

0 keer bekeken