20 levensvragen van een 20'er (3/4)

4 Nov 2017

Lieve liefste,

 

Inmiddels mag ik mijzelf al drie weken een twintiger noemen. De tijd vliegt, want mijn eerste blok zit er alweer op. Tijd voor een weekje vakantie, waarin in heerlijk he le maal niets hoef te doen. Tenzij ik moet herkansen, dan vergaat mijn geluk al snel als sneeuw voor de zon, maar laten we van het positieve uitgaan. Nog steeds stel ik mezelf vragen, maar antwoorden zoeken en antwoorden geven lukt mij nog niet altijd. Deze week stel ik wat persoonlijkere vragen aan mezelf. Hier zijn weer een aantal 5 in deel 3 van de 20 levensvragen van een 20'er.

 

10. Wat is mijn lievelingsboek?

Een iets minder diepe vraag, maar niet gemakkelijker te beantwoorden. Momenteel lees ik 'Een parel in Gods ogen' van Henri Nauwen. Dit is een heel mooi boek, maar het is geen roman dus ik tel hem even niet mee voor de vraag. Pas moest ik 'De hemel boven Parijs' van Bregje Hofstede lezen voor mijn studie en dat vond ik een ontzettend mooi boek. Vooral een ding dat me bij bleef uit het boek is hoe de hoofdpersoon alles in de stad waar hij woont, Parijs, zich toeëigend door zijn herinneringen aan de omgeving te hangen. Zo fiets ik ook door Utrecht, Gouda en Waddinxveen. 'Dit is waar ik altijd koffie dronk met vriendinnen', 'hier fiets ik altijd als ik naar school ga' en 'daar had ik mijn eerste kus' zijn de dingen die ik denk en zeg bij 'mijn' steden en dorp.

 

9. Wat is mijn grootste ergernis?

Mijn ergernissen bestaat uit verschillende dingen, maar de allergrootste ergernis in mijn leven is denk ik onaangepastheid van mensen. Je bent samen op deze wereld en een beetje rekening houden met elkaar kan geen kwaad. Het gaat niet alleen om jezelf en ik mis het omkijken naar anderen een beetje als ik kijk naar de wereld om mij heen. Vanuit mijn geloof vind ik het ook belangrijk om naar anderen om te kijken. Natuurlijk, ik ben ook vaak genoeg egoïstisch, maar dat is in ieder geval niet mijn doel. 'Ik' ben niet mijn doel, maar de ander en God. 

 

8. Zou ik in het buitenland kunnen en/of willen leven?

Vroeger, lees: 6 jaar geleden, wist ik het vrij zeker. Ik zou verhuizen naar Los Angeles. Daar was het altijd zonnig, kon je gaan werken in de filmindustrie en was alles cool. Vooral om dat zonnige aspect wilde ik weg uit Nederland. Ook was Nederland niet leuk genoeg voor mij om de taal, best ironisch dat ik nu Nederlands ben gaan studeren. Het was een nat en koud land, waar niemand wat van begreep. Wat moest ik hier? Inmiddels heb ik veel meer liefde gekregen voor ons kikkerlandje. De taal is dan misschien niet zo bekend en best wel grof in zijn klanken en woorden, maar het is wel de taal die ik het beste beheers. Waar ik mezelf het beste in uit kan drukken en anderen het beste in kan begrijpen. Daarnaast is de cultuur, voor zover je van 'de' Nederlandse cultuur kan spreken, wel onderdeel van mijn ego, mijn verleden en zo lang ik hier woon, is het ook onderdeel van mijn toekomst.

En voorlopig blijf ik hier nog wel wonen, maar wie weet wat de toekomst brengen mag. Een paar jaar in een overdosis vitamine D leven lijkt me ook geen straf, maar ons land en de mensen hier wil ik eigenlijk ook helemaal niet missen.

 

7. Wat is hetgeen wat je het liefste doet?

Schrijven, dat lijkt me wel duidelijk. Maar vooral: verhalen vertellen. Op welke manier dan ook, verhalen vertellen vind ik het mooiste wat er is. Of het nu jouw verhaal is, mijn verhaal, een verhaal over een klok uit 1750 of een verhaal over de natuur om je heen. Suf of niet, het liefste vertel ik verhalen.

 

6. Wat wil je later worden als je groot bent?

Ik wil professioneel verhalenverteller worden. Zoals ik hierboven bij vraag 7 al zei is verhalen vertellen hetgeen dat ik het liefste doe. Het is met in de afgelopen twee decennia nog niet gaan vervelen en ik verwacht er ook niet snel op uitgekeken te raken. Waar en hoe ik die verhalen ga vertellen weet ik niet. Redactiewerk voor een tijdschrift, online platform of uitgeverij lijkt me heel leuk. Zelfstandig schrijver voor online content vind ik ook leuk om te doen, maar daar ga ik geen brood mee op de plank krijgen vrees ik. Een boek professioneel uit laten geven is mijn hoogste nummer één en dan hebben we nog de passie voor het onderwijs die op verschillende manieren uit de verf kan gaan komen.

 

Zo, wat een verhalen vertel ik jullie weer op deze zaterdagmiddag, maar dat doe ik dus graag. Voor nu zeg ik jullie als onprofessioneel verhalenverteller gedag en wens ik jullie een fijn weekend. Voel je niet verlegen om mij jou levensvragen te vertellen of me te volgen op Instagram, Facebook en Twitter. Dat was het voor nu, tot dinsdag!

 

Liefs,

Nienk.


 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

4 Mar 2019

Please reload